آهنربا چه موادی را جذب می‌کند؟

به شکل ساده: مواد فرومغناطیس را

مواد فرومغناطیس هنگامی که در کنار آهنربا قرار می‌گیرند، به صورت موقتی تبدیل به آهنربا می‌شوند و مشابه با حالتی که دو آهنربا با قطب‌های ناهمنام در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، به طرف هم جذب می‌شوند. فرومغناطیس بودن یک ماده به ترکیب شیمیایی، ساختار کریستالی، دما و ساختار میکروسکوپی آن بستگی دارد؛

  • ترکیب شیمیایی؛ ترکیب شیمیایی به معنی نسبت عناصر سازنده ماده است. مثلا نیکل به شکل خالص فرومغناطیس است، ولی ترکیب این عنصر، آلومینیوم و مس، که در ساخت سکه‌ها به کار می‌رود، به آهنربا جذب نمی‌شود.
  • ساختار کریستالی؛ ساختار کریستالی به معنی نحوه قرار گرفتن اتمهای سازنده ماده نسبت به هم است، به طور مثال اتمهای آهن در فولاد که دارای ساختار فریتی است، به آهنربا جذب می‌شوند. ولی اتمهای آهن در آلیاژ استیل (فولاد زنگ نزن)، به خاطر ساختار متفاوت کریستالی (آستنیت) خاصیت فرومغناطیس ندارند و جذب آهنربا نمی‌شوند.
  • دما؛ دما تاثیر بسیار مهمی در خاصیت مغناطیسی مواد دارد. به طور مثال گاز لیتیوم در دمای بسیار پایین (زیر یک کلوین) خاصیت مغناطیسی پیدا می‌کند.
  • ساختار میکروسکوپی؛ ساختار میکروسکوپی به معنی نحوه قرار گیری کریستالهای ماده در کنار هم است. در مواد فرومغناطیس هر بخش یک میدان دارد که مجموع آنها همدیگر را خنثی می‌کند، ولی وقتی ماده در معرض میدان مغناطیسی خارجی قرار می‌گیرد این حوزه‌ها تغییر می‌کنند و در جهت میدان خارجی هم جهت می‌شوند.

معمول‌ترین فرومغناطیس‌ها عناصر آهن، نیکل و کبالت به شکل خالص خود هستند و جذب آهنربا می‌شوند. همچنین برخی از آلیاژهای این عناصر نیز فرومغناطیس هستند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *